Cenazem İçin Soneler 02:46

Vay, şimdi gülenlerin haline, sonra

Yas tutup ağlayacaksınız.

Yarama hükmeden ceza, tezahür, istila,

Kalbimi hapseden eminim yasadan yüksek yasa.

Sevgilim siyah kuşlar oldu,

Ve ben ise her gece okudum:

Kuş öldü! Kuş öldü!

Sedef bir yalnızlık konar, göçer,

Bu toprak ilk defa mı yandı sandın?

İçimde Sokrat itirazı,

Daimonum sözlerime evvela makineleşmedim.

Şiirlerimi bir Ortaçağ köyünde

Söyledim, zamanla dilimi çivilesen de susmam.

Sevgilimse rüzgar,

Soğuk bana ceza değil de nimettir.

Sevgilimse ölümü kanlı kılıcı,

Bu hayat bana nimet değil de cinnettir.

İnsan bir pisliktir,

Kalpleri lağımdan geçilmez.

Ve sevgi dediğin o,

Lağımlarda mahvetmek temizliği.

Yüzünü tanıdığım iki üç iblisle beraber,

Ormanda ateşi yaktık ve dinledik sessizliği.

Sandım işsizdim, sardım, yaram kabuk bağladı.

İnsan acizdir, sürekli ihsan, diler Rabbinden

yandım,

Yanmadık yer kalmadı.


Bir tek seni seçebiliyorum ey,

Bu enkazın fotoromanı

Dilim dönmez, veda sözlerini saydım.

Bu kaçıncı lakırtı?

Bu dudaklarına işleyen bu ihanet kumpanyası,

Tüm oyuncular sen kılığında.

Tam boynuna yaraşır duan,

Çıksa kılın cıvkınından.

Neyse ki sular berrak akar köyümde,

Ve yalan yoktur sözümde.

Bilirim bahtım böyle kördüğüm,

Olmasa sunardım çözümler.

Ancak daha fiyakalı bir seçenek

Yok, ölümden gayri sanki dilim dönmez.

Sanki dikiş tutmaz.

Bu ne kudretli acıdır, içim yanar dışım susar.

Oysa sen bilirdin her sözümde yıkım bulan.

Ne gaflet, ne maharet cenazem,

Hasım utandıran

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaratılmamalıydık

Ekim

Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)