Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)
Otogarlar ve terminaller hiç bir anlam ifade etmezdi bana Seni bırakıp gittiğim güne kadar O gün attığım adımla kat ettiğim her mesafe Solduğum nefesle ciğerime çektiğim her metreküp hava Hançer gibi saplanıp kaldı kalbimin ortasında Otogarlar ve terminaller sadece yolculuklara eşlik etmekle kalmazmış Büyük aşklara ve vedalara şahit olmuş soğuk zemin ve ruhsuz duvarlar Bilgi bilgidir dedim bedeli bi tık ağır olmuş olsa bile Eskiden Bedenime hapsolmuş hisseder ve tekrarlardım durmaksızın Bu beden benim zindanımdır... Bu beden benim zindanımdır diye Şimdi ruhum orda ben burda iki arada bi derede Arafta uçsuz bucaksız cehalet ve küf kokan bu topraklarda kalakaldım Yaşamak çok zor burda Persephone Nefes almak çok zor Sensizlik çok zor Hayaline tutunabilmek Güzel yüzünün ezberlediğim hatlarını düşlemek güzel ama Dokunamamak çok zor Bu düşüncelerimi maruz gör Bana gel tenimi soy acıma dokun Beni sar tenimi öp acımı çek al Kurtar beni burdan ayın şavkı...