Gerçek, yalnız da olsa gerçektir.
Azınlık olmak — hatta yalnızca bir kişilik azınlık olmak — delilik değildir. Asıl delilik, çoğunluğun yalanına sorgusuzca boyun eğmektir. Gerçek, kalabalıkların onayına ihtiyaç duymaz; o, yalnızca bir vicdanın kıyısında bile var olabilir. Eğer tüm dünyaya karşı durup doğru bildiğini savunabiliyorsan — yalnız da olsan — aklın yerindedir. Çünkü cesaret, herkesin eğildiği yerde dimdik durabilmektir. İktidarın gerçeği çarpıtması, sorgulamayanlara dayanır. Düşünmeyen için yalan, rahatsız edici değildir. Ne istenen şeyin korkunçluğunu tam olarak kavrayabilirler, Ne de olup biteni anlamlandırabilirler. Toplumla olan bağları yüzeysel, sorumluluk duyguları zayıftır. Düşünmeyen direnemez. Direnemeyen ise yalnızca yaşar gibi yapar. Yutuyorlar ama sindiremiyorlar. Tıpkı bir kuşun bedeninden geçen mısır tanesi gibi, gerçek de içlerinden geçer ama iz bırakmaz. Bu yüzden akıllarını kaybetmezler — fakat asla özgür de olamazlar. --- Ve bir gün gelecek… Yöneticiler, “iki kere iki beştir” diyecek. Ve siz...