Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)

Otogarlar ve terminaller hiç bir anlam ifade etmezdi bana 
Seni bırakıp gittiğim güne kadar
O gün attığım adımla kat ettiğim her mesafe
Solduğum nefesle ciğerime çektiğim her metreküp hava 
Hançer gibi saplanıp kaldı kalbimin ortasında

Otogarlar ve terminaller sadece yolculuklara eşlik etmekle kalmazmış
Büyük aşklara ve vedalara şahit olmuş soğuk zemin ve ruhsuz duvarlar
Bilgi bilgidir dedim bedeli bi tık ağır olmuş olsa bile

Eskiden Bedenime hapsolmuş hisseder ve tekrarlardım durmaksızın
Bu beden benim zindanımdır... 
Bu beden benim zindanımdır diye
Şimdi ruhum orda ben burda iki arada bi derede
Arafta uçsuz bucaksız cehalet ve küf kokan bu topraklarda kalakaldım

Yaşamak çok zor burda Persephone 
Nefes almak çok zor
Sensizlik çok zor
Hayaline tutunabilmek 
Güzel yüzünün ezberlediğim hatlarını düşlemek güzel ama
Dokunamamak çok zor 

Bu düşüncelerimi maruz gör 
Bana gel tenimi soy acıma dokun
Beni sar tenimi öp acımı çek al
Kurtar beni burdan ayın şavkı
Parlayan yıldız
Öyle bi dokun ki tenime
Dudakların bedenimin ötesinde ruhumun acısında hissedilsin
Öyle bi sar ki beni
Ruhumu yakala yıldızları sayıdır dokunsun kolların düşlerime

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaratılmamalıydık

Ekim