Kayıtlar

Ağustos, 2026 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Mücazat

Balbalımda bir yazı sonunda uyandım Dudağıma değen ses Kalabalık ve kanlı bir mücazatı mı dinliyor N'için hâlâ göğsüm ağrıyor Dünyaya özgü değil miydi yoksa bu Devasa bir yılandan kaçıyor insanlar Ve bağırıyorlar "Peşimizi bırak artık ey geçmiş" Her defasında tökezleyip düşüyorlar Anladım ki kurtuluş o kadar kolay değilmiş Öğünleri seherdi, mideleri zehirli Yaldızdan bir tabut içinde son bir şans ki Burada Davudi bir ağıttır Kargalarla söylenen En acılı anda pişmanlığı düşleten Çemberin burgaçlarında canı olmayan gölgeler Kızıl ardıç ağacına asılmış Milyon tane şahit Ama korkmuyorsam gördüklerime rağmen Hâlâ bu daha da korkacağım Bir şeyler var demektir Benim cezam iniltileri dinlemek değil Sesine sağır kalmak olacak Benim cezam ateşe yaklaşmak değil Senden uzak kalmak olacak Benim cezam iniltileri dinlemek değil Sesine sağır kalmak olacak Benim cezam cehennemde yanmak değil Senden uzak kalmak olacak Rabbim...

Ekim’in Gölgesi: Sed Non Satiata

 Beni var eden yağmurdu İçimden giden kan bulvarlarında kaldı umudum Söğüt altı şarkılar boyunca kendi içime girdaplığım Kim var, kim yok ortalıkta? Zati geçip gitti yıllarım Ve fark edince hasretin bittiğini başlangıçlara Şol anlar ortasında şol günah kanar oldukça Sen en büyük dualarımda kaldın (Anne) Her şey bir masaldı, dokunduğum her çiçek zehirliydi her gece Ve şimdi bir duraksamayla kaybolan çığlıklar Geçmişin kırık camlarında ur yaratmamış gibi Sığındığım melek tinimden çok irinliydi Herkes bir tufandı, ben hiç görmedim bi' gemi (Görmedim) Ne kan şölenlerinde duyduğum bi' çağrı Ne bir dilek, ne bir cevap... Sadece yalnızlık kuşu Bana güzel gelen sana hep tuhaftı çünkü *Sed non satiata*, "N'için?"i belli Şimdi adını hangi ıssızlıkta aramalıyım? Hangi denize düşüp bir dua kanatmalıyım? Başka yok bi' çare, bak, akşamüstü kayboluyor Gözlerimde yitik şarkılar yalımlaşıyor Ve sen hiç susma, alkışı hatırla Düşün ışıltısında kaybolan duvar, tenimde ezan Kaygıl...

Eski Bir Kilisede İntihar Denemeleri

Sabahat Bu söz benimle yansın Ait olmayan da vardı Gül, güzel bir gün yaşansın İçimde muskalar gönüllü gömülü solmama   Sadakatim talan   Bu söz benimle kalsın   Yataktan kalktım, başımda milyon tane yılan   Hepsi göğse hücum ki   Aç böceklerin vücudum   Mutlu son denildi   Güzel günden bahsedildi   Vedanın ertesinde ormana giden yolda ağlayan bir kadın sesi...   Benim özlemim normallik ahi   Değil miydim ünlü bir zamanın zincirsiz kölesi?   Darmaduman sözlerin yüceltisi   Takati bitmeyen düşmanla bir zavallının mücadelesi   Sevgilim, arbedesin!   Gece üç kilise yolunu tut   Elinde zorla yanan fener lambası "Tanrım artık ırmak akmasın" dedikçe Artık boşluk atlasımdı Ilgıt ılgıt ol bela sabahı... Ben bir zakkum bağımlısı Her gece cehenneme düşerim zehirler için   Kanımdaki resmin tebessümü cinayetidir bir şeyhin   Her ci...

Uzun sürdü. Ama geri döndüm.

Sonra birden uyandım. Tam bugün, yaklaşık bir saat önce. Uzun süredir içinde olduğum bir uykudan uyandım. Üzerimdeki baskının ne kadar ağır olduğunu tarif edemem. Yıllar önce yapmamayı tercih ettiğim bir şeye nasıl sürüklendiğimi fark ettim. Kendimi sürekli bir şeyler dinlerken bulmuşum. Birileri bana “doğruyu” anlatıyor: “Şöyle yapmalısın.” “Böyle yaşamalısın.” “Bu doğru.” “Şu yanlış.” Sonra dönüp hayatımda iyi giden şeylere baktım. Hiçbiri bu tavsiyelere uymuyor. Demek ki ben bir şeyleri doğru yapabiliyormuşum. Hatta yapmışım. Eğer en başa dönseydim ve attığım her adımdan önce birilerinden akıl alsaydım, muhtemelen hiçbir şey yapamazdım. Tamamen sıfır. Hiçlik. Sadece çalışmaya ve banka hesabındaki rakama odaklanmış bir ilerleyiş... Bana doğru hayatın bu olduğuna inandırmışlar. Bir de içimdeki o sevgi boşluğu... O boşluktan sızan saçma sapan insanlara kapılmışım. Belki birkaç güzel söze, biraz ilgiye, biraz anlaşılma hissine tutunup aslında hayatımda yeri olmaması gereken insanlara ge...