Láska L'amour (Prangalar kırılmalı, zindanlar yakılmalı ve kilometreler aşılıp sana ulaşılmalı)
Odam dediğim şu beton zindanda seni düşünürüm bazı geceler, Dikilip Fani bedenimin prangaları dünya denen şu cehennem çukuruna bağlı Başka bir boyut kazanmıştır ruhum ve zihnim İçinde sıkışıp kaldığım bu kaba çirkin et torbasını geride bırakıp yavaş yavaş, arşa yükselir ve sana ulaşırım Önce gözlerimiz Bugüne kadar gördüğümüz hiçbir şeyin anlamı yokmuşcasına Kitlenir Sonra ellerimiz Sanki yeryüründe tutup kavrayacak daha ala bir şey yokmuşcasına sıkıca sarılır birbirine İki ruhu bir bedende yürütebilmenin hazzı, yüzümüzde; yorgunluğu sırtımızda taşınır Bir olarak çıktığımız şu yola İki olup kavuşan ellerimiz... Ellerimizi hiç ayırmadan yolumuza beraber devam ederiz