Kayıtlar

Eylül, 2020 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Hayat Gibi Kadın

 Hayat gibi bir kadın sevdim Sevmesi zor  Genzimi yakıyor Gözlerim doluyor Sürekli kırılıp inciniyorum Ama  Vazgeçemiyorum Bırakamıyorum O kadar güzel ve vazgeçilmezki Tıpkı hayat gibi Nasıl nefes almaktan bıkmadığım gibi  onu sevmektende asla usanmıyorum Hayat gibi bir kadın sevdim Deliriyorum Herkes üstüme geliyor Sabrım taşıyor Gövdem çatlıyor Ruhum dağılıyor Mentalitem bozulalı çok oldu Bu nasıl bir acı Bu nasıl bir kabus böyle Uyanınca başlıyor Hayat gibi bir kadın sevdim Uykularda huzur buluyorum  Orda herşeyi yapmakta özgürüm Kah elini tutup kırlarda koşuyorum Kah başım düşüyor göğsüne Ağlıyorum Hayallerde rüyalarda sarıyorum yaralarımı Ben bu günlerde cebime koyduğum birkaç nefesle yaşıyorum Hayat gibi bir kadın sevdim   Gece tabut gibi çöküyor omuzlarıma  Küçük şeyler yüzünden kavga edemeyecek kadar büyük dertlerimiz var bizim Sakın bir daha ayrılıktan bahsetme Yeni bir yara açma kan revan olmuş göğsümde Sadece sarıl Sarıl Sarıl

Mortem (Ölüm)

 Bir gümbürtü koptu Bir ışık patladı gökyüzüne  Ruhum kaçtı kurtuldu beden zindanından Bedenim toprak oldu  Saçlarım yosun  Bir tabut getirdiler İçinde ben İçimde sen Bir gümbürtü koptu Gökyüzüm karardı Ruhum kaçtı kurtuldu beden zindanından Bedenim kül oldu ruhum toz Bir mezar kazdılar İçinde ben  İçimde sen

Destina (İlk satırlar)

 Destina... Resmine baktım gecenin karanlığında tenin ay gibi parlıyor güzelliğin etrafına ışık saçıyordu Destina... Resmine baktım  Gözlerin şehrimin karanlık dehlizlerini aydınlatıyor içimi umutla dolduruyordu Destina... Resmine baktım Kalbim çarpıyor nefesim kesiliyor Aklım karışıyordu Böyle muazzam bir güzelliği bir adam nasıl betimleyebilirdi İlk defa yazamıyordum Kalem seni görünce isyan ediyor yazmayı reddediyordu Destina  Ilk defa bi varlık şu karanlık dünyamı aydınlatmayı başarıyordu Ve karanlığa alışan gözlerim senin ışığında kamaşıyordu Ne tanrının şaraptan ırmakları  Ne de cennet bahçeleri Senin gözlerin kadar güzel ışığın kadar parlak değildi Hep benim ay ışığım olman dileği ile seni seviyorum destina

Şev (Gece)

 Gece olunca  Bir yanlızlık çöker ruhumun çıkmaz sokaklarına  Gece olunca  Çırpınır feryat eder ruhum bu düzene Gece olunca  Biter bütün şarkılar söner bütün ışıklar Sessizligi bozan tek ses kendi benliğimden gelen haykırış Geceyi aydınlatan tek ışık ruhumun solmaya yüz tutmuş yansımasıdır Belkide umut. Vardır uzaklarda dağların arkasında karanfil kokan ovalarda Orda yada burda umut herzaman derinlerde bir yerde vardır  Asla kaybolmaz sadece saklanır susar Tıpkı gece gibi...

Letavitsa (İlk satırlar)

Bahar gelmiş Karanfil kokuyor saçların Dalga dalga senin ayak sesin yayılıyor odalara  Dilinde yarım kalmış bir türkü Kulağında bir papatya Bahar gelmiş Güneş doğuyor yavaşça dağların arkasından  Ve sen sessizce uzanıyorsun göğsümde Letavitsa Tüm nefes kesiciliğinle güzelliğinle benimsin kollarımdasın Ve ben kayboluyorum o gözlerin içinde O gözlerin hep benim olması dileği ile Seni seviyorum Letavitsa

Din Üzerine (Patavatsızca bir isyan)

Hayatı cehennemden farksız olan insanlar Kendilerine hayali bir cennet yaratır Bizler tanrının cehennemini bu dünyada deneyimlemiş olanlarız Sırf onlar gibi düşünmedigimiz ötekileştirdiler bizleri Bizimde onlara pek bayıldığımız söylenemez. Herkes balık gibi hayat okyanusunda boş gözlerle sürüklenirken  Ve aklın soyu yavaş yavaş tükenirken Düşünmek hakkını elinde bulundurmak  Büyük bir lütüftur Çogu kişi hayatını idame etmek için Kendinden büyük ve güçlü bi varlık betimler Bizler kendi hayatımızın tanrısıyız Biz düşünce o karanlık dehlizlere Acı ve gaflet içinde yalvarmayı değil  Tırnaklarımızla kazıyıp ayağı kalkmayı başarmış olanlarız Ve bilinsin ki bizler mahşerde el pençe duracak olanlar değil Ona iki çift laf edecek olanlarız

Roj (Gündüz)

 Güneş doğarken  Ruhumdaki efkar yavaş yavaş solar Muazzam bir umut sarar tüm benliğimi Güneş doğarken Sakinleştirir beni cünkü ısıtır pas tutan kemiklerimi Siler atar geçmişin toz bırakmış izlerini Bazı geceler doğmak bilmez naz eder bize Eninde sonunda cıkar gelir dağların arkasından Bilmiyorum geceler neden bu kadar karanlık Gündüzler ise umut doludur Gecenin izlerini silmek içindir belkide Yada yarınlara umutla bakabilmek içindir Kim bilir.....