Hayat Gibi Kadın
Hayat gibi bir kadın sevdim Sevmesi zor Genzimi yakıyor Gözlerim doluyor Sürekli kırılıp inciniyorum Ama Vazgeçemiyorum Bırakamıyorum O kadar güzel ve vazgeçilmezki Tıpkı hayat gibi Nasıl nefes almaktan bıkmadığım gibi onu sevmektende asla usanmıyorum Hayat gibi bir kadın sevdim Deliriyorum Herkes üstüme geliyor Sabrım taşıyor Gövdem çatlıyor Ruhum dağılıyor Mentalitem bozulalı çok oldu Bu nasıl bir acı Bu nasıl bir kabus böyle Uyanınca başlıyor Hayat gibi bir kadın sevdim Uykularda huzur buluyorum Orda herşeyi yapmakta özgürüm Kah elini tutup kırlarda koşuyorum Kah başım düşüyor göğsüne Ağlıyorum Hayallerde rüyalarda sarıyorum yaralarımı Ben bu günlerde cebime koyduğum birkaç nefesle yaşıyorum Hayat gibi bir kadın sevdim Gece tabut gibi çöküyor omuzlarıma Küçük şeyler yüzünden kavga edemeyecek kadar büyük dertlerimiz var bizim Sakın bir daha ayrılıktan bahsetme Yeni bir yara açma kan revan olmuş göğsümde Sadece sarıl Sarıl Sarıl