Yaradana Mektuplar

 Rabbim dinle bak, ben sana mektup yazdım.

Kampüse gelirdim ve insanlar kanardı.

Karanlıksa kolaymış demekten yoruldum,

Bütlere kaldım, hâlâ Kars’tayım.

Bu aralar ev ve okul hayatım...

23 yaşında, 30 milyar borçla yaşamak bi’ hayli yorucu olsa da,

Mektuplarda kalsın bazı kaygılar.

Lambalarda dönen sinekten vızıltılar,

Sıkıntıya saygılar.

Bana biraz SSRI.


Geçen gün dergâha gittim, orada seni düşündük.

Oturduk, hayal ettik:

"Bir Allah, hem de yapayalnız."

Kara bastım, Paşaçayır sallanırdı.

Ben melamet hırkasını ters giydiğimde sanırım,

Yağmur ne zaman yağsa

Bedri Rahmi fısıldarım.

Yağmur sofistlikse, ben de ıslanmaktayım.

Kalbe gelmeyecek olan, bıttabi de hazdır ve...

Rabbim dinle bak, ben sana mektup yazdım.




Mektuplar

Yaradan’a mektuplar.

Her geçen gün burada boğuluyorum aslında.

Hakkımla beni alsan mı yanına?

Senden başkasını sevdim,

Ne olur bağışla.


“Yazmam.” dedikçe yazdım hep.

Çünkü onlar anlamaz,

Ve görülen burada bi’kaç manzum hep, ve sabır çek.

Gitmez ahı, korkularla yaktım.

Bende kulunsam, bir şeyler benim hakkım.

Mesela gökyüzünde bir mujikle tanışsam,

Bir başıma kalmış olmam.

“Şeytan gelir yalnıza.”

Rabbim bak, ben senden alıntı yaptım.


Bundan gayrı benden gidecek bi’ ten vardır.

Ayrıca, geçeli çok oldu bak saat 10’u.

Ve tesbihi, ve saykoyu.

Orman fısıldar, bi’ “sen buluruz.”

Kırmızı giymedim,

Ve bildiğim var:

Artakalan tozdan uçan bi’ şeyler var,

Fazla aşikâr.


İnsanlar artık sevdiklerine mektup yazmıyor Rabbim,

Ben yazdım.

Mutut gidiyoruz.

Sıktım ama son bir sorum var sana:


“Bir kere doğduk tamam da, neden bin defa ölüyoruz?”


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaratılmamalıydık

Ekim

Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)