Söz
Kaç kapıdan geçer insan hayatı boyunca
Kaç masaya oturur kaç kişinin ruhuyla tokalaşır
Kaçının kalbini dağlarken kaçının gönlünde taht kurabilir
Kaç kadını sever insan hayatı boyunca
Kaç gönülde misafir olur kaç dudakta huzur bulur
Kaçının ruh eşi olurken kaçının hayatının hatası olur
Kaç defa terk edilir insan
Kaç defa bedeni kül kaç kere ruhu toz olur
Kaçını gömer kalbine kaçını gönderir uzaklara
Toprak bile tutamazken bütün bedenleri
Tek bir kişi nasıl sahip olur böyle bir mezarlığa
Ezelden beri düşünüp dururum
Varoluşsal fasafiso veya şiir
Ne derseniz deyin
Düşünmek çağın ender görülen ve sancılı bi hastalığı
Ve gözlemliyorum bu hastalıktan muzdarip olanları
Sen kimsin ulan bunu yapmaya cüret ediyorsun derseniz
Ben öfkemi ve annemin verdiği bozuklukları montunun delik cebi yüzünden kaybetmiş alalade bir şairim
Ama bahanelere sığınmaya gerek yok bir gün bulacağım elbet
Bu hastalıktan muzdarip olan insanlar benim gibi doğuştan eksik veya aksak yollanmış dünyaya ki ;
Aynı çağda yaşamamıza rağmen özümüzün bir olduğu Zekai
Çankayaya metrosunda karşılaştığımız gün fark ettiğim
Gözleride şiirleri gibi hüzünlü bakan İsmet abi
O beni tanımazda ben onu bilirim
Onbinlerce satır aramama rağmen yüzüme bile bakmayan Ali Baran
Sana olan kırgınlığım hala geçmedi bilesin
Ve mezarına karanfiller bıraktığım, diriltmez biliyorum ama toprağını göz yaşlarımla ıslattığım Ahmet abi
Ruhun şad olsun
Hiç birimiz birbirimizi tanımıyoruz biliyorum ama bir yanımız ortak
İçimde taşıyorum en değerli parçalarınızı
Omzuma yüklüyorum acılarınızı
Kalbime işliyorum sözlerinizi ilmek ilemek
Ve şunu bilmenizi istiyorum
Söz veriyorum
Yapacağım son şey olsa bile
Bu gidişatı değiştireceğim
Bi Şair de bir gün evine ekmek taşıyacak
Durup çocuklarla konuşup, bugün hava,
güzel olacak diyecek
Hep kendini deşen bir hançer olmayacak şiir
Velakin o gün şiir şairi değil
Şair şiiri öldürecek
Yorumlar