Niks Ve Tenebris / Soluksuz ormanda bir akşam üstü münakaşası (Clara'nın gittiğidir)
-Niks
-Tenebris
-Duvarlarını ördüğün günden beri kaç kişi girdi içeri ?
-Hiç kimse
-İçeri girecek, duvarı aşacak gücüm yok
-Tarlada bekliyorum gelmesen de beklerim yine
-Başlamadan önce
-Yaklaş bana Niks sana ruhumun şarkısını dinleteceğim
-Bunu nasıl yapacaksın Tenebris
-Kapat gözlerini, kucakla karanlığı ve uzat bana ruhunun ellerini, çünkü biliyorum
-Ruhum dokunursa ruhuna anlamı olucaktır bugüne kadar yazılmış ve söylenmiş tüm şarkıların
-Bir yanım simsiyahken bir yanım bembeyaz Niks
-Clara'dan mı söz ediyorsun,onu gömeli uzun zaman olmuştu halbuki
-Ne kadar derine gömersem gömeyim kafamın içinde tizleşerek yükselen ağlayışlarını duyuyorum
-Gidenlerin arkasından ben pek ağlamazdım,ama Clara benim kadar güçlü değildi
-Çekip giden her kişi, açılan her yeni mezar Claranın ruhunda derin çatlaklar açtı
-Narin bedeni bu kadar ağırlığı kaldıramadı
-Onu çok özlüyorum Niks
-Sırtımı değil ruhumu yaslayabileceğim tek kişi oydu
-Zihnimi uyuşturuyorum, afyonlar , zakkumlar ve ısırgan rehalarıyla
-Uyuştururken ruhumu, öldürüyor benliğimi
-Tabi oluyorum betondan tanrılara ve antidepresanlara
-Her gece başka bir şeytana satıyorum ruhumu
-Ben insanları uzaklaştırmak istemiyorum, ben kimsenin canını acıtmak istemiyorum, ben bu adam olmak istemiyorum Niks !
-Tenebris yüreğini dumansız ateş ile yaktıkları geceyi hatırla
-Kalbini gögüsünden söküp aldıkları sabahı hatırla
-Senden Clarayı aldıkları günü hatırla
-Ama öfkem Zemheri öfkem karanlık öfkem ölümdür Niks
-Beni bile ürkütür bazı gecelerde
-Öfke değil bu Tenebris,bu senin kinin
-Kinin olmassa geçmişini unutursun..
Yorumlar