Roj (Gündüz)

 Güneş doğarken 

Ruhumdaki efkar yavaş yavaş solar
Muazzam bir umut sarar tüm benliğimi
Güneş doğarken
Sakinleştirir beni cünkü ısıtır pas tutan kemiklerimi
Siler atar geçmişin toz bırakmış izlerini
Bazı geceler doğmak bilmez naz eder bize
Eninde sonunda cıkar gelir dağların arkasından
Bilmiyorum geceler neden bu kadar karanlık
Gündüzler ise umut doludur
Gecenin izlerini silmek içindir belkide
Yada yarınlara umutla bakabilmek içindir
Kim bilir.....

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaratılmamalıydık

Ekim

Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)