Hayat Gibi Kadın

 Hayat gibi bir kadın sevdim


Sevmesi zor 

Genzimi yakıyor

Gözlerim doluyor

Sürekli kırılıp inciniyorum


Ama 


Vazgeçemiyorum

Bırakamıyorum

O kadar güzel ve vazgeçilmezki

Tıpkı hayat gibi

Nasıl nefes almaktan bıkmadığım gibi 

onu sevmektende asla usanmıyorum


Hayat gibi bir kadın sevdim


Deliriyorum

Herkes üstüme geliyor

Sabrım taşıyor

Gövdem çatlıyor

Ruhum dağılıyor

Mentalitem bozulalı çok oldu

Bu nasıl bir acı

Bu nasıl bir kabus böyle

Uyanınca başlıyor


Hayat gibi bir kadın sevdim



Uykularda huzur buluyorum 

Orda herşeyi yapmakta özgürüm

Kah elini tutup kırlarda koşuyorum

Kah başım düşüyor göğsüne

Ağlıyorum

Hayallerde rüyalarda sarıyorum yaralarımı

Ben bu günlerde cebime koyduğum birkaç nefesle yaşıyorum


Hayat gibi bir kadın sevdim

 

Gece tabut gibi çöküyor omuzlarıma 

Küçük şeyler yüzünden kavga edemeyecek kadar büyük dertlerimiz var bizim

Sakın bir daha ayrılıktan bahsetme

Yeni bir yara açma kan revan olmuş göğsümde

Sadece sarıl

Sarıl

Sarıl

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaratılmamalıydık

Ekim

Otogarlar ve Vedalar (Benim en uzak bildiğim şehir Ankara O dünya gezip görmüş)